چه عواملی باعث اکسیداسیون باند لاستیکی می شود؟

پیری لاستیکی به فرآیندی اشاره دارد که با استفاده از آن محصولات لاستیکی به دلیل عوامل محیطی تحت تجزیه ساختاری شیمیایی و تخریب عملکرد قرار می گیرند. این تخریب در درجه اول به عنوان تغییرات فیزیکی مانند ترک خوردگی ، چسبندگی و سخت شدن و همچنین کاهش خصوصیات مکانیکی تجلی می یابد.

تظاهرات جسمی:ترک خوردگی (اثرات هم افزایی اکسیژن/ازن) ، چسبندگی (بارش محصولات زنجیره ای) ، سخت شدن (افزایش چگالی لینک) و پودر (پرکننده).

تخریب عملکرد:مقاومت کششی 30 ٪ -80 ٪ کاهش می یابد و کشیدگی در هنگام استراحت به 20 ٪ -50 ٪ از ارزش اصلی آن کاهش می یابد.

لاستیک طبیعی از زنجیرهای پلی ایزوپرن تشکیل شده است. هنگام کشش ، این زنجیره ها بین یکدیگر می لغزد. اگر لاستیک خام خیلی نرم باشد ، سایر مواد شیمیایی مانند گوگرد برای ایجاد پیوندهای در هم تنیده بین زنجیرها اضافه می شوند و باعث می شوند لاستیک سخت تر و کمتر در معرض چرمی قرار بگیرد. این فرایند همچنین Vulcanization نامیده می شود. با گذشت زمان ، نور ماوراء بنفش و اکسیژن موجود در هوا با لاستیک واکنش نشان می دهد ، رادیکال های آزاد بسیار واکنشی ایجاد می کنند که زنجیرهای پلی ایزوپرن را به قطعات کوتاه تر می ریزند و لاستیک را به حالت اصلی خود باز می گردانند. در عین حال ، این گروه ها همچنین می توانند پیوندهای جدید و کوتاه بین زنجیرها را تشکیل دهند. این لاستیک را سخت می کند و در نهایت آن را شکننده می کند. این که آیا این واکنش ها در یک باند لاستیکی رخ می دهد به سرعت نسبی این فرآیندها بستگی دارد ، که به نوبه خود به کیفیت لاستیک مانند مواد افزودنی ، پرکننده و رنگ بستگی دارد.